1.      Uznawanie kwalifikacji zawodowych

Komisja Europejska opublikowała raport zawierający ocenę funkcjonowania Dyrektywy o uznawaniu kwalifikacji zawodowych oraz podsumowanie wypowiedzi, które otrzymała w wyniku zakończonych niedawno konsultacji społecznych. Obecnie prowadzone są kolejne konsultacje w sprawie nowelizacji Dyrektywy (w oparciu o Zieloną Księgę), które potrwają do 20 września. Sekretariat CEPI przygotowuje swoje stanowisko dotyczące kwestii europejskiej karty profesjonalisty, które przekaże w ramach konsultacji.

Raport ewaluacyjny przedstawia sposób funkcjonowania w praktyce zasad zapisanych w aktualnej wersji Dyrektywy oraz istniejące przeszkody w mobilności profesjonalistów. Do najbardziej mobilnych zawodów należą przedstawiciele zawodów medycznych, nauczyciele, przedstawiciele zawodów związanych z kulturą i działalnością socjalną oraz rzemieślnicy.

Według oceny ogólnego systemu uznawania kwalifikacji (mającego zastosowanie w przypadku profesjonalistów rynku nieruchomości), działa on efektywnie, chociaż konieczność rozpatrywania każdego wniosku odrębnie jest uciążliwa zarówno dla profesjonalistów jak i dla instytucji państwowych. Szkolenia kompensacyjne (wymagane przez władze państwa przyjmującego w przypadku dużych różnic pomiędzy kwalifikacjami) są oceniane jako użyteczne, ale powinny być lepiej uzasadnione. Wydaje się, że istnieje zbyt wiele przeszkód dla mobilności, w szczególności związanych z wymaganiami nakładanymi na profesjonalistów pochodzących z państw, w których ich zawód nie podlega regulacji. Potrzebna jest większa elastyczność w udzielaniu częściowego dostępu do zawodu, przyczyniającego się do większej mobilności młodych profesjonalistów. Raport przyznaje, że obecne zasady dotyczące tworzenia wspólnej platformy nie działają.

Przykłady zawarte w raporcie ewaluacyjnym posłużyły do przygotowania Zielonej Księgi, która została  opublikowana w czerwcu. Raport oraz podsumowanie odpowiedzi otrzymanych w ramach konsultacji dostępne są na stronie http://ec.europa.eu/internal_market/qualifications/news/index_en.htm. Po zakończeniu konsultacji w sprawie Zielonej Księgi, Komisja przeprowadzi w listopadzie przesłuchanie społeczne, a następnie planuje przedstawić przed końcem roku propozycję nowelizacji dyrektywy.

Komisja opublikowała projekt przepisów uzupełniających znowelizowaną Dyrektywę o wydajności energetycznej budynków. Wymaga ona, aby państwa członkowskie dążąc do osiągnięcia optymalnych poziomów wydajności energetycznej budynków, lokali i ich części ustaliły minimalne parametry wydajności energetycznej. Celem nowych przepisów jest stworzenie porównywalnej metodologii obliczania optymalnych poziomów wydajności, adresowanej do instytucji państwowych. Jeżeli chodzi o inwestorów, to będziemy mieć do czynienia z wieloma optymalnym poziomami wydajności energetycznej, zależnymi od budynku i od wymagań inwestora. Nowe podejście koncentruje się na budynkach referencyjnych i powinno umożliwić poszczególnym państwom ustalenie wartości odpowiednich dla większości budynków.

Jeżeli w wyniku obliczeń okaże się, że obecnie stosowane parametry wydajności energetycznej budynków są znacznie mniej efektywne od parametrów optymalnych z kosztowego punktu widzenia, państwa członkowskie będą musiały w formie pisemnej wyjaśnić Komisji fakt istnienia różnic. Jeżeli  fakt ten nie zostanie odpowiednio uzasadniony, wtedy państwo członkowskie będzie miało obowiązek podjęcia kroków naprawczych zmierzających do zmniejszenia różnicy pomiędzy poziomem rzeczywistym a optymalnym.

Dyrektywa wymaga, aby państwa członkowskie opracowały definicję budynków referencyjnych, do których będzie stosowana metodologia optymalnych kosztów. Budynek referencyjny powinien być reprezentatywny dla typowego i przeciętnego zasobu budynków w danym kraju. Może to być albo obiekt istniejący w rzeczywistości, albo obiekt wirtualny. W każdej z wymienionych poniżej kategorii należy zdefiniować przynajmniej jeden budynek referencyjny dla nowo powstających obiektów i przynajmniej dwa dla obiektów mających zostać poddanych modernizacji: domy jednorodzinne, bloki mieszkalne/ budynki wielorodzinne oraz budynki biurowe.

Podstawą obliczeń jest budynek jako taki, a zatem czynniki takie jak fakt wynajmowania go lub nie wynajmowania (a więc wpływające na podział korzyści płynących z termomodernizacji) nie powinny wpływać na obliczone parametry. Metodologia optymalnego kosztu bazuje na metodzie wartości bieżącej (kosztów globalnych). W procesie obliczeń uwzględnia się początkowy nakład inwestycyjny, roczne koszty w poszczególnych latach oraz wartość końcową plus ewentualne koszty utylizacji. Brane są pod uwagę wyłączenie koszty energii.

Obliczenia muszą rozpoczynać od daty początkowej przypadającej w roku, w którym przeprowadza się obliczenia (w celu odzwierciedlenia aktualnego poziomu cen i kosztów). W obliczeniach kosztów globalnych trzeba wziąć pod uwagę wartość pozostałościową (zależną od początkowego kosztu inwestycji oraz okresu amortyzacji sumę wartości pozostałościowych wszystkich elementów budynku). Otrzymane wyniki obliczeń mogą służyć instytucjom państwowym jako dane wejściowe w procesach decyzyjnych i w planach pomocowych.

Obliczenia posłużą do opisania podstawowych sposobów wykorzystania energii w budynkach referencyjnych przy zastosowaniu tych elementów budynków, które są związane z najniższym kosztem (nie dotyczy to wymagań dotyczących pieców/kotłów i innych części systemów instalacyjnych, które są regulowane przez Dyrektywę Ecodesign). Obliczony poziom optymalnych kosztów zostanie następnie porównany z aktualnym poziomem wymagań obowiązującym w państwie członkowskim. Po zastosowaniu aktualnych przepisów do budynku referencyjnego zostanie obliczona różnica pomiędzy aktualnym a znalezionym optymalnym poziomem kosztów.  

Przepisy te mają duże znaczenie, ponieważ ich celem jest stworzenie mechanizmu gwarantującego, że oszczędności energii w budynkach będą osiągane w najefektywniejszy sposób, dzięki czemu zarówno budowę jak i remont budynku będzie można przeprowadzić w najkorzystniejszy sposób z punktu widzenia wydajności energetycznej. Zapewniają one także dobre uzasadnienie finansowania projektów modernizacyjnych i remontowych. Przepisy te wejdą w życie po 20 dniach od opublikowaniu ich w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i będą dotyczyć wszystkich budynków od 9 lipca 2013r. Więcej informacji na temat oraz treść przepisów znajduje się na stronie http://ec.europa.eu/energy/efficiency/buildings/buildings_en.htm.

Osoba kontaktowa: Janet K. Griffiths - janet.griffiths@cepi.eu